گامی به پیش ، گامی به پس ( یادداشتی بر آثار تازه منتشرشده ی همایون شجریان )
یونس اسفندیار
نقد، همواره مورد توجه دو گروه بوده است گروه اول که در بطن یک طبقه ی خاص قرار دارد و در واقع جزئی ازمتخصصین این طبقه محسوب می شوند . از ویژگی های بارز این افراد می توان به داشتن تحصیلات آکادمیک در زمینه ی مورد نقد و یا به نوعی دست اندرکاربودن این افراد اشاره کرد. اما دسته ی دوم کسانی هستند که تنها به دلیل علاقه ی شخصی در زمینه ای خاص از دانش و آگاهی و تجربی برخوردارند نقدی که از جانب گروه دوم از منتقدین ارائه می شود را می بایست با احتیاط بیشتری نگریست.
این نوشته شرحی است بر اثار تازه منتشر شده ی همایون شجریان به قلم شخصی از دسته ی دوم منتقدین ؛ اخیراً دو البوم جدید از همایون شجریان به بازار آمده که در واقع این دو آلبوم حاصل دوبخش کنسرت همایون به همراه گروه دستان در برلین می باشد بخش نخست آن به آهنگسازی حمید متبسم در شور و دشتی اجرا شد و بخش دیگر آن بیات اصفهان و به آهنگسازی سعید فرجپوری اجرا شد
چیزی که در وهله ی اول مورد توجه قرار میگیرد و توجه مخاطب را به خود جلب کند طرح روی جلد دو آلبوم یاد شده است.علی رغم طراحی های بی نظیر ی که تا کنون از خانم مژگان شجریان دیده ایم متاسفانه باید گفت که طراحی آلبوم های مذکور نه در حد و اندازه های نام همایون شجریان ونه در حدود گروهی همچون گروه دستان و نه حتی شرکتی چون دل اواز می باشد . طرح خشک وبی روح روی جلد هر دو البوم به نوعی از ارزش کار کاسته است . قطعاً ایجاد کردن طرحی زنده و پویا در اعتبار بخشیدن به کار ارائه شده بی تاثیر نمی توانست باشد.
اما بخش نخست که به عنوان قیژک کولی ارائه شده با ریز نوازی زیبایی از حمید متبسم اغاز میشود. سعید فرجپوری فضا سازی می کند و حسین بهروزی نیا شروع به نواختن ملودی ای می کند که با تار متبسم آمیخته میشود و پژمان حدادی با زیبایی منحصر به فردی ریتم را اداره می کند و ملودی اولیه توسط گروه نواخته می شود و اینچنین تصنیف عاشقانه با کلامی از حمید متبسم اغاز میشود. موسیقی به زیبایی هرچه تمام تر پیش می رود و همایون که الحق چیزی از پدر کم ندارد عاشقانه را می خواند . شنونده ی آشنا به راحتی امضای حمید متبسم وگروه دستان را پای این تصنیف می تواند بخواند ...
